2016: zilveren schijf slechts zwarte herinnering? [SCHERP]

In de eindejaarscolumn van 23 december schreef Marco den Toom “2016: zilveren schijf slechts zwarte herinnering?”. Francois Klaassen uit Veldhoven reageert. De teleurstelling van de heer Den Toom over het geringe succes van in eigen beheer uitgegeven orgel-cd’s kan ik mij goed indenken. Ik meen dat de oorzaak van gebrek aan succes heel ergens anders ligt. Het Nederlandse orgelwereldje lijdt in niet geringe mate aan overvloed en onbehagen: overvloed door de overmatige productie van nieuwe uitgaven, onbehagen door uitgave van teveel van hetzelfde. Ik wil dit toelichten met enkele voorbeelden.

• Recent zijn enkele monsterproducties verschenen, bijvoorbeeld de box, waarmee de heer Dijkhuizen zijn afscheid van de EO meende te moeten vieren, maar ook de box met alle klavierwerken van Sweelinck. Het is een illusie te denken dat de markt dit soort kostbare uitgaven vanzelf opneemt zonder dat dit gevolgen heeft voor de verkoop van andere producten.

• Daarnaast worden er vele cd’s in eigen beheer uitgegeven. Kenmerk is veelal dat de organist een concertprogramma van eigen voorkeur maakt zonder zich veel te bekommeren over wat anderen al hebben gedaan. Het resultaat is dat soms wel 40% van het geboden programma muziek bevat, waarvan de koper al meerdere uitvoeringen in de kast heeft staan. Ook het toevoegen van een koraalbewerking van eigen hand is zelden een positief punt. Ik loop al jaren met een grote boog om de uitgave van dit soort cd’s heen.

• Tot slot maak ik een schatting van de markt voor de laatstgenoemde cd’s. Uitgaand van het aantal lezers van 1000 tot 1500 voor een rubriek van Orgelnieuws en schattend dat het aantal potentiële kopers het dubbele hiervan bedraagt en aannemend dat elke koper misschien vijf exemplaren per jaar bereid is aan te schaffen, komt men tot een markt van 15.000 stuks. Ik denk dat er jaarlijks wel 50 organisten een productie inspelen. Daarmee kom ik dan op 300 mogelijk verkochte exemplaren per individuele uitgave. Hieruit volgt dat een producent zonder een weloverwogen plan een groot financieel risico loopt. Natuurlijk kan het ook beter. Dat bewijst bijvoorbeeld Marcel Verheggen, die met een uniek programma in een in 2005 uitgebrachte cd het magistrale orgel van de St.-Servaas basiliek in Maastricht presenteert.

Francois Klaassen, Veldhoven

© 2007 www.orgelnieuws.nl