RECENSIE James MacMillan – Organ Works

cd james macmillan organ works stephen farr

Je hebt componisten die als een spons allerlei invloeden opzuigen en tegelijkertijd als een kameleon in staat zijn om hun eigen twist eraan te geven. James MacMillan (1959) valt zeker in die, redelijk zeldzame, categorie.

Hoewel zijn orgeloeuvre met een krappe 57 minuten makkelijk op één cd past, is hij vooral bekend door zijn werken voor koor en orkest. Maar, ook al is zijn oeuvre voor het koninklijk instrument (nu) nog redelijk beperkt: Zoals hij een Albanees volksliedje als bruiloftsmars weet te verwerken in Kenga a Krusqve, dat is prachtig!

Vervolgens worden in Gaudeamus in loci pace middeleeuwse technieken met vogelgeluiden à la Messiaen verbonden, zonder dat je het idee krijgt dat er iets niet klopt. De St Andrews Suite (met een spetterende Toccata als slot) is een speelstuk voor de virtuoze organist: Stephen Farr weet op het Rieger-orgel in St Giles’ Cathedral elk werk én muzikaal en uiterst trefzeker neer te zetten.

De opname is mooi, je waant je in de kerkruimte. Het Rieger-orgel uit 1992 lijkt me een verademing bij vele producten uit latere jaren van deze firma.

MacMillans grootste orgelwerk Le Tombeau de Georges Rouault is een fantasie waarin twee thema’s de hoofdrol spelen, een clownesk thema en een aan de seriële muziek herinnerend thema. Opvallend is de creativiteit die de componist toont in  de laatste helft van de compositie, waar alle thema’s gecombineerd en gevarieerd worden.

In de White Note Paraphrase (een van de drie ‘wedding-gifts’ op deze cd) toont zich in de beperking de meester (en kun je ook even horen hoe Bach en folksong samen kunnen gaan). De Toccata is een flitsende finale, waarin al te grote Franse platitudes worden vermeden, onder andere door het sfeervolle middendeel.

Aanbevolen dus, voor eenieder die op zoek is naar nieuwe muziek die traditie en vernieuwing hand in hand laat gaan!

James MacMillan – Organ Works

Kenga e Krushqve (2018)*; Gaudeamus in loci pace (1998); St. Andrews’ Suite (2013); Offertorium (1986); Le Tombeau de Georges Rouault (2003); White Note Paraphrase (1994); Meditation (2010)*; Wedding Introit (1983); Toccata (2019)*. (* world premiere recording)

Stephen Farr, Rieger-orgel, St. Giles Cathedral, Edinburgh

Resonus – RES10266, TT 56’50, opname 02/2020, prijs € 8,99 (download) / € 15,99 (cd) | resonusclassics.com

Nu u hier toch bent ...

Al meer dan 15 jaar leest u op ORGELNIEUWS alle actualiteiten uit het (Nederlandse) orgelleven helemaal gratis. En dat willen we graag zo houden!

Een levendige orgelwereld vol activiteiten heeft dat mede mogelijk gemaakt. Noodgedwongen staat een groot deel daarvan nu op een laag pitje. Maar het nieuws gaat door, ook in deze tijd. 

Daarom is uw bijdrage, hoe groot of klein, nu nog belangrijker. Zo blijft u voor nu en de toekomst actueel en objectief betrokken op de orgelcultuur! Het is maar een kleine moeite. Dank u wel.