Overdrijf ik enigszins wanneer ik beweer dat er musici zijn die in staat zijn het ogenschijnlijk onbestaanbare tóch bestaansrecht te geven? Mij overkwam dat in ieder geval bij het beluisteren van de eersteling van Jan Liebermann.
advertentie
In de orgelwereld zong zijn naam al enige tijd rond en ook op internet liet hij van zich horen met uploads van eigen opnamen, maar eerlijk gezegd had ik dat wat links laten liggen. Totdat deze cd verscheen. De nog jonge Jan – hij is van 2005 – blijkt nu al over een indrukwekkende staat van dienst te beschikken, terwijl hij zich eigenlijk nog midden in zijn leercurve bevindt.
Op achttienjarige leeftijd speelde hij alle Triosonates van Bach uit het hoofd. Een jaar later deed hij hetzelfde met een deel van het repertoire van deze cd op het nieuwe Reinoldi-orgel in Dortmund. Tegelijkertijd trok hij naar Engeland om deze opname te maken.
Liebermann kiest voor zijn debuut een uitdagend programma waarmee hij direct een meesterproef aflegt op het gebied van virtuositeit, muzikaliteit en technische perfectie. Er zijn genoeg organisten die voorzichtiger van start gaan.
Hoewel de ambitie van het programma er nadrukkelijk vanaf spat, is nergens sprake van jeugdig overmoed. Neem bijvoorbeeld het Moto Ostinato van Petr Eben. Mooier dan bij Liebermann heb ik het nog niet gehoord. Het ostinato blijft van de eerste tot de laatste maat overtuigen; het swingt aan alle kanten en is tegelijkertijd volledig in balans, ook wat betreft de registraties.
Met Dupré en Duruflé maakt Liebermann direct duidelijk wat hij in huis heeft. Steeds opnieuw raak je onder de indruk van het evenwicht tussen beheersing en speelvreugde.
Zijn opening met de Concert Ouverture No. 3 van Hollins vind ik persoonlijk niet de sterkste keuze, zeker afgezet tegen de overige meesterwerken op deze cd. Daarmee is echter ook direct het enige kleine minpunt genoemd.
In het booklet zijn enkele foto’s van Liebermann opgenomen waarop zijn jeugdige uitstraling direct opvalt. Op de schijf zelf leren we hem echter kennen als een doorleefd musicus, alsof hij al decennialang actief is in het vak. Met Sonority maakt hij bovendien duidelijk dat het hem aan ambitie niet ontbreekt.
Kortom: de jonge Jan levert een indrukwekkende proeve van bekwaamheid af in een boeiend programma, opgenomen in een imposante kathedraal. Je vraagt je af hoe hij het voor elkaar krijgt. Maar één ding is zeker: de toon is gezet. Liebermann is een muzikant om scherp in de gaten te houden.
Sonority
Hollins: Concert Ouverture; No 3; Dupré: Trois Préludes et Fugues, opus 36; Bach/Karg-Elert: Adagio; Petr Eben: Moto Ostinato; Duruflé: Suite pour orgue, opus 5
Jan Liebermann, Willis-orgel 1877/1978/1993, Salisbury Cathedral
Regent Records – REGCD601, TT 69’34, opname 05/2025, booklet EN/DU 20 pp, prijs £ 14,50 | regent-records.co.uk