[RECENSIE] Voice of the Organ

Anna Myeong – Voice of the Organ

Bach, Dubois, Franck, Duruflé, Widor & Tournemire

Recorded at Bales Organ Recital Hall

Label: Disc Makers (USA)

Nummer: geen vermelding

Website: www.annamyeong.com

Speelduur: 72’12”

Booklet: 4 pagina’s (EN)

Prijs: onbekend

Uitvoering: * * * * *

Opname: * * * * *

Peinzend kijkt de Koreaans/Amerikanse organiste Anna Myeong in de camera. Achter haar de klaviatuur van het concertorgel dat de Canadese orgelbouwer Wolff & Associés bouwde in het auditorium van de universiteit van Kansas (USA). Met dit fraaie, Franse-romantisch getinte instrument wil zij aan een breed publiek laten horen hoe gevarieerd de Voice of the Organ” kan zijn. Het leaflet, helaas niet meer dan een dubbelgevouwen inlegvel, stelt dat het orgel niet alleen de kracht van een volledig orkest evenaart, maar zich ook met de zachtste en teerste geluiden kan uiten. “Net zoals het orgel in staat is een enorm palet aan onderscheiden klanken voort te brengen, kan het ook muzikaal uitdrukking te geven aan een veelheid aan menselijke emoties.”

Ter opening vertolkt Anna Myeong de Toccata in C-groot van J.S. Bach. Een steil stuk objectieve orgelmuziek, dat het grote publiek, waarvoor deze productie is bedoeld, ongetwijfeld zal imponeren. Zeker in het hoge tempo dat zij weet vol te houden. Het is een verademing om het daarop volgende Adagio te beluisteren: een boeket vol ingetogenheid en lyriek. In de afsluitende Fuga weet zij de muzikale motieven helder en gepunteerd te exposeren. Dat geldt ook voor de vertolking van het Vater unser im Himmelreich van Georg Böhm, dat mede door de fraaie versieringen, zeer muzikaal over komt.

Klinkt de Duitse barok al voortreffelijk op dit instrument, te meer geldt dat voor het Frans-orkestrale oeuvre dat de rest van de cd vult. De Bales Organ Recital Hall van de universiteit is speciaal voor gebouwd om orgeluitvoeringen optimaal tot klinken te brengen. Mede door de grote hoogte van de rechthoekige ruimte werd een kathedrale galm van 6 seconde bereikt. Monumentaal weerklinkt dan ook het “Fiat Lux” van Théodore Dubois, geïnspireerd door de Bijbeltekst uit “Daar zij Licht” (Gen.1:3). Een langzaam aanzwellend crescendo verklankt het scheppingswonder van het ontluiken van de dageraad.

In de Priere (uit Six Pièces) van César Franck registreert Anna Myeong ingetogen en fluweelzachte klanken op het Récit. Ondanks de hier en daar wat zachtspuckende voorspraak iinkt dit instrument nu héél fraai Frans. In de Pièce Héroïque daarna past de organiste fraaie dynamische klankschakeringen toe. Ook erg Frans, alleen presenteert een Clairon 4′ zich met een net wat te dominant blatend geluid en zou de expressiviteit in de discant had wat sterker mogen zijn.

Boeiend is de Prélude et Fugue sur le nom d’Alain van Maurice Duruflé. Hij verwerkt in de prelude zowel de voornaam van zijn studiegenoot en vriend Jean Alain als fragmenten uit zijn Litanies en sluit af met een dubbelfuga, die zich ontwikkelt tot een indrukwekkende toccata. Ook in het Adante Sostenuto van Charles-Marie Widor en de post-romantische koraalimprovisatie Victimae paschali laudes (Latijnse paasmis) van Charles Tournemire laat de van geboorte Koreaanse organiste horen dat zij niet alleen de Duits-barokke literatuur goed beheerst, maar ook het dynamische Franse oeuvre overtuigend weet te vertolken.

Dat maakt deze cd niet alleen interessant voor een breed (Amerikaans) publiek maar ook voor de veelal wat meer kritisch luisterende orgelliefhebber. Het enige minpuntje, de nogal summiere beschrijving in het leaflet, waarin het orgel totaal niet werd beschreven, mag in de marge blijven. Tenslotte kom je daar met de Google-speurneus ook wel achter. En YouTube laat diverse geslaagde bespelingen van Anna Myeong horen èn zien. [WIM ERADUS]

© 2010 www.orgelnieuws.nl