18 november 2018

The Organ Works of Thierry Pallesco

Daniel Roth, Olivier Latry, Naji Hakim: goede bekenden … maar wie is toch Thierry Pallesco? Het is niet ondenkbaar dat ook de gevorderde orgelliefhebber voor het eerst hoort van deze Franse orgelvirtuoos en componist.

 

Thierry Pallesco werd geboren in Parijs in 1956. Zijn studie bij de grote André Isoir werd in 1980 bekroond met goud. Op het Conservatoire National Supérieur de Musique te Parijs was Rolande Falcinelli zijn leermeesteres en ontving hij eerste prijzen voor harmonie, contrapunt en orgel. In 1984 bereikte hij de finale van het Compositie Concours van de Amis de l’Orgue. Werken van Pallesco werden gepubliceerd in Frankrijk en Duitsland. Op het moment doceert Pallesco harmonieleer aan de Universiteit van Poitiers. Hij is ook organist in Poitiers (Église Saint-Paul).

 

De bescheiden kunstenaar Pallesco, die vanwege de gezondheid van twee van zijn kinderen veel bij zijn gezin wilde zijn, trok zich terug uit de hoofdstad. Om dezelfde reden leidt Pallesco ook niet het rondreizende leven van een klaviervirtuoos, hoewel het hem aan techniek bepaald niet ontbreekt, maar geniet hij met zijn gezin van het gezonde landelijke leven van de provincie. Een eigen website maakte zijn werk beschikbaar voor organisten die Folk Dean mijlen voorbij zijn en er ging een wereld voor Pallesco open. Kevin Bowyer is de Engelse pleitbezorger van zijn werk en Alister Reid heeft zijn werk ingang doen vinden in de Verenigde Staten. Pallesco kreeg een vermelding in het vermaarde Marquis Who’s Who in the World en tevens in de Franse editie ervan.

 

Deze plaat is de eerste commerciële opname van Pallesco’s orgel muziek. Bowyer, die ook een complete Bach opnam voor Nimbus Records en vele platen met hedendaagse muziek heeft volgespeeld – met onder andere een voortreffelijke vertolking van het werk van de Welshman Mathias – bespeelt op de plaat met Pallesco het orgel van Glasgow Cathedral. Het fraai klinkende en goed opgenomen instrument werd gebouwd door niemand minder dan Father Willis (1879). Harrison & Harrison restaureerden het kathedraalorgel met groot respect voor Willis’ werk in 1996. Het indrukwekkende Willis pijpwerk van 1879 vormt gelukkig nog altijd het sprekende hart van het orgel.

 

En hoe klinkt Pallesco? Pallesco geeft in een interview aan te betreuren dat door gebruik van bijvoorbeeld twaalftoonstechniek en seriële technieken het publiek zich heeft afgekeerd van veel hedendaagse (orgel)muziek. Pallesco wil door middel van zijn muziek zijn hoorders begeleiden bij het leren horen en waarderen van hedendaagse klanken. Pallesco’s muziek is origineel, maar het is duidelijk dat hij uit de Franse school komt. We horen Messiaen (trouwens alleen al titels van werken: ‘Christ a vaincu la mort’), de virtuositeit en techniek van Dupré (bijvoorbeeld in Le salut messianique), het rapsodische van een Langlais (bijvoorbeeld in de Variations pour grand orgue) en ook Duruflé’s invloeden zijn onmiskenbaar aanwezig (bijvoorbeeld in de virtuose Toccata et Fugue); enfin, de rijke Franse orgelerfenis lijkt (onder andere) vermaakt te zijn aan Pallesco. Pallesco’s werk is echter geen retro-editie van de grote Franse twintigste-eeuwers, maar een geheel eigen verwerking van deze grandioze erfenis. Geen stijlimitaties maar true art.

 

Het is opvallend hoe de Britse orgelcultuur sinds de negentiende eeuw verbonden werd en bleef met de Franse. Guilmant en Vierne kwamen er al op bezoek en menig kathedraal Frans orgelwerk kwam en komt tot klinken onder de bogen van Anglicaanse kathedralen. Dupré klinkt in York Minster (Dupré was bevriend met de vermaarde titulaire van de Minster, Francis Jackson), Langlais in Durham Cathedral, Widor in Liverpool, Vierne in Westminster Cathedral. Het klinkt allemaal, hoewel soms wat dik en wel héél orkestraal. Werk van de vader van deze traditie, César Auguste Franck, op een Engels kathedraalorgel spelen is Beaujolais drinken uit zo’n Engelse bierpul. Niet doen. Pallesco in Glasgow, dat past wel. Deze Schotse Father Willis onthaalt ons op donderende sonoriteiten, maar heeft ook poëzie en mystiek in huis (te horen in bijvoorbeeld de Suite en fa en de vijf Caprices poétique).

 

Bowyer is een ideale ambassadeur van Pallesco’s werk. Wie van de Franse modernen houdt, kan niet om deze discografische première heen. Pallesco overwon zelftwijfel door zich in het leven van de fameuze Jeanne Demessieux te verdiepen. Zijn strijd mondde uit in het op de cd opgenomen werk Christ a vaincu la mort. Een intrigerende paragraaf uit zijn biografie.

 

Wat de afbeelding op de cover van de cd voorstelt valt niet te lezen in het beknopte boekje. Het is een deel van The Millennium Window uit de St. Mungo’s Cathedral te Glasgow. Dit kunstwerk van John K. Clark, onthuld in 1999, heeft als thema Growth en het beeld past goed bij de muziek van Pallesco, die gegroeid is op de vruchtbare grond van de erfgenamen van Franck. Goud voor deze sympathieke en bescheiden grootmeester uit de provincie!

 

The Organ Works of Thierry Pallesco

Kevin Bowyer plays The Organ of Glasgow Cathedral

 

Le Salut messianique; Caprice poétique No. 1; Vers Toi, Seigneur, j’élève mon âme; Caprice poétique No. 2; Rhapsodie; Christ a vaincu la mort; Caprice poétique No. 3; Suite en fa; Caprice poétique No. 4; Variations pour grand orgue; La femme de l’Apocalypse; Caprice poétique No. 5; Toccata et Fugue en C# (Pallesco).

 

Label: Priory Records
Nummer: PRCD 1086
Speelduur: 75’15
Booklet: 8 pagina’s EN
Prijs: € 18,50

 

[button link=”http://www.orgelshop.nl/orgelnieuws” target=”_new” style=”large” title=”BESTELSERVICE”][/button]

X