Op dinsdag 8 september is Maarten Seijbel op 87-jarige leeftijd overleden. Hij was oprichter van het Nationaal Orgelmuseum in Elburg en ruim vier decennia organist van de Grote Kerk in die stad. Daarnaast zette hij zich als organisator, bestuurder en publicist in voor de Nederlandse orgelcultuur.
advertentie
Maarten Seijbel werd op 14 februari 1939 geboren in Elburg. Na zijn schooltijd ging hij op 17-jarige leeftijd werken bij een notariskantoor in zijn geboorteplaats. Hij bleef er tot 2001 in dienst.
Organist
Naast zijn werk in het notariaat was Seijbel 43 jaar lang organist van de Grote of Sint-Nicolaaskerk in Elburg. Per 1 oktober 2004 legde hij zijn functie als hoofdorganist neer. Hij bleef als organist en adviseur verbonden aan de hervormde gemeente.
Orgelmuseum
Seijbels naam is nauw verbonden met het Nationaal Orgelmuseum, dat hij op 10 februari 1977 oprichtte. Aanvankelijk was het museum ondergebracht in het Agnietenklooster. Later kreeg het een eigen onderkomen in de Rozemarijnsteeg in de Elburgse binnenstad.
Mede dankzij de nalatenschap van architect Gert Boon kon het museum zich in 2013 vestigen in het Arent thoe Boecophuis. Dit middeleeuwse stadskasteel deed van 1400 tot 1954 dienst als stadhuis van Elburg. De officiële heropening van het museum op de nieuwe locatie vond plaats op 14 november 2014.
Seijbel bleef tot op hoge leeftijd nauw bij het museum betrokken als conservator en adviseur. Zijn dochter Wilma Seijbel werd in 2020 directeur en kreeg de verantwoordelijkheid voor de dagelijkse gang van zaken.
Bestuurder en organisator
Ook buiten het orgelmuseum zette Seijbel zich in voor de Nederlandse orgelwereld. Bijna veertig jaar organiseerde hij orgelconcoursen in de Grote Kerk van Elburg. Hij was initiatiefnemer en jarenlang voorzitter van de Stichting tot Behoud van het Nederlandse Orgel. Ook was hij voorzitter van de Stichting Hanzesteden Orgelcultuur en organiseerde hij vele orgeltochten. Daarnaast schreef hij boeken en artikelen over orgels en publiceerde hij recensies.
Onderscheidingen
In 1993 werd Seijbel voor zijn verdiensten benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau. In 2010 werd hij door de gemeente Elburg benoemde tot ereburger, een eer die daarvoor slechts twee keer eerder was uitgereikt, in 1933 en 1984.
Condoleance en uitvaart
Naar de wens van Maarten Seijbel zal hij voor de condoleance worden opgebaard in zijn geliefde Nationaal Orgelmuseum. Het is voor iedereen mogelijk afscheid van hem te nemen in het museum op maandagavond 14 september, van 19.00-21.00 uur. Ook voor de uitvaart op dinsdagochtend 15 september om 10.30 uur vanuit de Grote Kerk van Elburg nodigt de familie iedereen van harte uit.
In verband met het overlijden en de uitvaart van Maarten Seijbel zal het museum gesloten zijn van zaterdag 12 september tot en met woensdag 16 september.
Familie, gecondoleerd en medeleven met het overlijden van uw man en jullie vader, Maarten Seijbel. Veel sterkte de komende periode.
In de zomer van 2012 kruisten onze paden voor het eerst in de Haarlemse Bavo. Al schetsend aan een kerkinterieur spraken we elkaar en stelde Maarten voor om mijn aquarellen te exposeren in zijn Orgelmuseum in Elburg. In 2017 volgde de expositie waar hij erg blij mee was. Uiterst vriendelijk en belangstellend waren onze conversaties: “het liefst een interieur waarop een orgel is afgebeeld”. Dan was hij in z’n nopjes.
Een tweede expositie begin dit jaar troffen we elkaar weer en hij was verheugd dat het – in goed overleg – met Wilma goed was geregeld en het weer fraai hing in de Boonzaal.
Veel sterkte wensen we Wilma en de familie Seijbel toe!
Maarten zal in onze gedachten blijven…..
Wij in België zullen Maarten missen, meer dan we kunnen vertellen! Ik volgde samen met een leerling van me de cursussen die hij eind vorige eeuw in Elburg organiseerde. Ik had ook vergenoegen om tweemaal op een marktconcert te mogen spelen. Maarten was steeds vriendelijk en had veel zin voor humor.
Bij deze condoleer ik de gehele familie met het overlijden van Maarten. Mijn man Johan Koch was jarenlang verbonden aan het museum, vanaf de Rozemarijnsteeg. Ook heeft mijn man dus veel met Maarten opgetrokken.
De Stichting tot behoud van het Nederlandse orgel denkt met dankbaarheid en respect terug aan haar oprichter en jarenlange (ere-)voorzitter. Op basis van Maartens onvermoeibare en enthousiaste inzet ontwikkeld zijn geesteskind zich nog steeds. Het Nederlandse historische orgelbezit was hem lief. Veel sterkte gewenst voor de familie Seijbel met dit verlies.
In 1987 leerde ik Maarten kennen tijdens de Hanzesteden Orgeldagen in Elburg, waar ik Zaltbommel mocht vertegenwoordigen. Daarna bleef het contact, van Rozemarijnsteeg tot het huidige onderkomen van het museum, de uitnodigingen voor de orgelbespelingen in het museum. We konden goed met elkaar overweg. Er is een lief, sympathiek mens heengegaan, die keihard heeft gewerkt en van groot belang was voor onze orgelcultuur. Van harte sterkte toegewenst voor zijn vrouw en kinderen!
Vandaag, 9 september, belde ik Maarten Seijbel. Een vrouw nam op. ‘Mag ik Maarten even? Hij zou nog iets voor mij doen’.
‘Mijn vader is gisteren gestorven’
Het viel stil, sprakeloos. Even nog bleef ik met Wilma aan de lijn.
‘Gecondoleerd. Veel sterkte’.
In necrologieën zal zijn enorme inzet voor de orgelcultuur verwoord worden. Zal zijn jarenlange organistschap in de Grote Kerk van Elburg herinnerd worden. Het Nationaal Orgelmuseum zou niet hebben bestaan. Hij schreef boeken, artikelen, organiseerde excursies. En meer.
In het persoonlijke vlak waardeerden we elkaars verrichtingen, vriendelijk, meelevend-muzikaal, empathisch als hij was. Enkele keren vroeg hij mij voor een concert in zijn kerk; voor enkele lezingen (Franck, Bijster).
Of het recenseren van mijn laatste 3cd ‘De Nederlanders’- waarop ik hierboven doelde – er nog van gekomen is, weet ik niet.
Maarten, dank voor je liefderijke inzet voor onze orgelcultuur. De herinnering aan jou zij ons tot zegen.
Ik heb vele Marktconcerten mogen geven in de Grote Kerk en het Orgelmuseum te Elburg. Maarten Seijbel organiseerde ze, het was altijd héél gezellig! Maarten schreef ook vele recensies, als ik een nieuwe orgel-cd had of bij nieuwe bladmuziek die ik hem toestuurde. Het waren vaak goede recensies, hij had ook altijd tips voor een evt volgende uitgave. Ik wens de Fam en Wilma veel sterkte!!
Ik kende Maarten Seijbel sinds ik in 1987 meedeed aan het Nationaal Orgelconcours in Elburg, waarvan hij – ook al – de organisator was. Nadat ik een keer gerepeteerd had in de Grote Kerk voor een marktconcert, nam hij me mee naar het stadskasteel waarin zijn orgemuseum gevestigd zou worden. Hij was zo trots en enthousiast, hij móest het me gewoon laten zien. Met dat enthousiasme en zijn tomeloze energie, heeft hij heel veel van de grond gekregen en is hij van grote betekenis geweest in de Nederlandse orgelwereld. Een gedreven, hartelijk en gastvrij mens is heengegaan. Van harte condoleer ik zijn meest nabije naasten.
Een uiterst beminnelijk mens is niet meer. Denk met genoegen terug aan de gesprekken die we gevoerd hebben over orgels en de historie daarvan, als ik het museum bezocht. Een man met een enorme inzet voor het orgel. Ik wens de familie heel veel sterkte de komende tijd.
Maarten Seijbel heeft sinds het begin van de jaren zestig van de vorige eeuw grote betekenis gehad voor de Nederlandse orgelcultuur. Al die jaren was hij auteur, organist, organisator, voortrekker en bovenal redder van menig historisch orgel. In 1977 was hij degene die het Nationaal Orgelmuseum Elburg oprichtte. Door zijn toedoen ontstond een prachtige collectie van orgels en aan het orgel gerelateerde museale objecten.
Hij omringde zich met mensen die zijn passie deelden. In eendrachtige samenwerking met hen wist hij zijn ambitieuze doelstellingen te realiseren.
Rond hem en zijn echtgenote Sija ontstond een community van mensen die betrokken zijn bij het museum en bij elkaar.
Dat is van levensbelang in een tijd waar de samenleving in toenemende mate polariseert en versplintert!
Maarten heeft altijd lak gehad aan de loopgraven mentaliteit onder organisten en liefhebbers. Hij onderhield hartelijke contacten met een ieder die van orgels hield, ongeacht stilistische voorkeuren.
Hij laat ons een museum na met een schitterende collectie, een kundig en stabiel bestuur met een slagvaardige en creatieve directeur, zijn dochter Wilma. En met vele onmisbare vrijwilligers! Ik voel me bevoorrecht een van hen te mogen zijn.
In Maarten verlies ik een dierbare vriend. Ik gedenk hem in grote dankbaarheid en stille weemoed. Mijn gedachten gaan uit naar zijn vrouw Sija, hun vijf kinderen en hun kleinkinderen.
Adieu, Maarten!
Jos van der Kooy
Onze zeer gewaardeerde collega Maarten Seijbel is op dinsdag 8 september overleden.
Orgel spelen en de muziek was zijn grote passie. Bij Loe-fm was Maarten te beluisteren op de maandagavond met Orgeluur. Zelfs afgelopen maandagavond was dit nog te beluisteren op Loe-fm. Wij verliezen een zeer gewaardeerde collega die bij Loemedia betrokken was vrijwel vanaf het begin.
Maarten, dankjewel voor je betrokkenheid en de passie voor de orgelmuziek.
Familie, vrienden en allen die hem lief hebben gecondoleerd en heel veel sterkte.
Maarten nam, samen met Marco van Doorn, altijd een aantal programma’s in het voren op. Op verzoek van de familie worden deze alsnog uitgezonden. (maandag 19 tot 20 uur – http://www.loemedia.nl)
Ook was hij, tot aan zijn overlijden, nog voorzitter van de Stichting Vrienden van het Nationaal Orgelmuseum. We zullen zijn inzet en geestdrift niet vergeten.
Heb zeer goede herinneringen aan Maarten Seijbel. Ik herinner me een excursie in de jaren 90 waarbij ik een nieuw gebouwd orgel in de toen nieuwe werkplaats van Reil mocht bespelen (iets uit Suzanne van Soldt), en het enthousiasme daarbij van Maarten. Een zeer vriendelijke muzikale en innemende man. Groot was zijn inzet voor het door hem opgerichte museum en voor de orgelcultuur! Alle sterkte gewenst voor Wilma en de overige familieleden en vrienden van Maarten!
Maarten heeft in onze familie veel betekend met zijn orgelreizen. Mijn ouders gingen diverse keren mee met de orgelreizen naar het buitenland, en mijn broer en ik waren er ook altijd bij als er weer een orgeldag werd georganiseerd in binnen- of nabije buitenland. Hopelijk zet hij die traditie Hierboven weer voort. Bedankt Maarten!
Het bericht van overlijden van Maarten Seijbel raakte me.
Mijn deelneming gaat uit naar zijn dochter Wilma en overige familieleden.
Heel veel sterkte en kracht gewenst in de komende moeilijke periode.