RECENSIE Camille Saint-Saëns: Improvisations et autres fantaisies

Yoann Tardivel heeft al eerder een fraaie plaat met Franck gemaakt. Reviewers loofden toen de rust waarmee hij speelde en de muzikale spanning optimaal vasthield. De Franck-plaat maakte hij op het Merklin-orgel van de Notre-Dame de-l’Annonciation van Moulins (1880). Ook in deze Saint-Saëns-cd bespeelt Tardivel een Merklin-orgel. Een niet heel groot, maar wel karakteristiek en poëtisch instrument.

Camille Saint-Saëns was tijdens zijn leven een geacht toonkunstenaar en werd vooral buiten eigen land gezien als dé Franse toonkunstenaar van zijn tijd. Hij leefde lang en hij overleefde zijn glorietijd.

Klassieke wortels

Saint-Saëns had via Boëly klassieke wortels en eindigde, in een tijd waarin componisten als Debussy de dienst uitmaakten, toch wel als over zijn eigen houdbaarheidsdatum. Zijn eigen leerling Fauré, maar ook Ravel en Debussy, waren hem decennia vooruit.

Camille Saint-Saëns had een verdrietig leven; hij verloor twee kinderen en scheidde daarna van zijn vrouw. Hij woonde enige tijd bij zijn moeder en na haar sterven ging hij veel op reis. Saint-Saëns stond niet bekend als heel sympathiek. Al zijn levenstragiek leidde bij hem overigens niet tot het gekwelde dat we in de muziek van een Vierne horen.

Saint-Saëns bleef in weerwil van krachtige moderne ontwikkelingen trouw aan de klassieke uitgangspunten. In de Sept Improvisations (op. 150) verkent Saint-Saëns binnen de klassieke kaders wel nieuwe werelden.

Een geweldig speler die sympathiek met de nurkse Saint-Saëns omgaat

Tardivel is een geweldig speler die sympathiek met de nurkse Saint-Saëns omgaat. Evenals bij zijn Franck-plaat is Tardivel niet afhankelijk van een (te) hoog tempo om spanning op te roepen. Ook bij rustige tempi weet hij een grote spanning op te bouwen.

Geen banale virtuositeit, maar echte virtuositeit die inhoudt: boven de partituur staan, vormbeheersing, verfijning in details, oproepen van spanning door een heel natuurlijk, quasi-improvisatorisch rubato.

De Hortus-uitgave is fraai en het klaphoesje oogt als een mini-lp. Houd Yoann Tardivel in het oog / oor! Als organisten repertoire zó doordacht uitvoeren en opnemen heb je eigenlijk geen dubbelingen in je collectie.

Lees ook
César Franck – Trois Chorals - Yoann Tardivel

Camille Saint-Saëns – Improvisations et autres fantaisies

Yoann Tardivel | Orgue Merlin de l’église Saint-Michel de Bordeaux (1869)

Première Fantaisie, Sept Improvisations op. 150, Deuxième Fantaisie op. 101, Troisième Fantaisie op. 157

Editions Hortus – Hortus172, TT 76’07, booklet 32 p. FR/EN, € 15,00 | editionshortus.com